علامه حسن‌زاده آملی ره پس از دیدار با رهبر شهید انقلاب، شعری می‌سراید و در آن از شهادت رهبر شهید در بیست سال بعد سخن می گوید. این شعر سال ۱۳۸۴ سروده شده است.
این شعر به تازگی توسط یکی از شاگردان برجسته ایشان، دکتر منصوری لاریجانی، منتشر شده است.
دلی دادیم به هم ای داد، ای داد
چه آید بر سرِ این پیر استاد؟
پس از بیست سال دیگر ناگهانی
از اینجا می‌شود او آسمانی
بُوَد جانبازی‌اش پیک سعادت
به غایت آرزو دارد شهادت
سرانجامش به خون آغشته گردد
جهان از رفتنش آشفته گردد 
شَود جسم نحیفش ارباً ارباَ
ز بمب دشمن صهیون، رسوا
ولی خونش نویدی از ظهور است
حضور اندر حضور اندر حضور است
نقاب از چهره مهدی گشاید
سرود فتح و شادی می‌سراید
مداوا می‌کند درد جهان را
تمام دردِ پیدا و نهان را
مکن انشا که این سرِّ نهانی
خودش روزی شود حرفی جهانی 
قلم بردار و بِنْویس این حکایت 
بگو کرده حسن‌زاده روایت 
مکن انشا که این سرِّ نهانی
خودش روزی شود حرفی جهانی