سه جریان فکری در جنگ با آمریکا و محاصره
16:56 1405/3/25یک روایتی هست که خیلی به ما کمک می کند: ذیل ایه ۱۹ انشقاق
علیّبنابراهیم (رحمة الله علیه)- قَوْلُهُ ... لَتَرْکَبُنَّ طَبَقاً عَنْ طَبَقٍ یَقُولُ حَالًا بَعْدَ حَالٍ یَقُولُ لَتَرْکَبُنَّ سُنَّهًَْ مَنْ کَانَ قَبْلَکُمْ حَذْوَ النَّعْلِ بِالنَّعْلِ وَ الْقُذَّهًِْ بِالْقُذَّهًِْ لَا تُخْطِئُونَ طَرِیقَهُمْ وَ لَا یُخْطَی شِبْرٌ بِشِبْرٍ وَ ذِرَاعٌ بِذِرَاعٍ وَ بَاعٌ بِبَاعٍ حَتَّی أَنْ لَوْ کَانَ مَنْ قَبْلَکُمْ دَخَلَ جُحْرَ ضَبٍّ لَدَخَلْتُمُوهُ قَالُوا الْیَهُودَ وَ النَّصَارَی تَعْنِی یَا رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) قَالَ فَمَنْ أَعْنِی لَتَنْقُضُنَّ عُرَی الْإِسْلَامِ عُرْوَهًًْ عُرْوَهًًْ فَیَکُونُ أَوَّلَ مَا تَنْقُضُونَ مِنْ دِینِکُمُ الْأَمَانَهًُْ وَ آخِرَهُ الصَّلَاهًُْ.
علیّبنابراهیم (رحمة الله علیه)- لَتَرْکَبُنَّ طَبَقاً عَنْ طَبَقٍ یعنی حالی بعد از حال؛ میگوید: به راهی که پیشینیان رفتهاند میروید بدون تفاوت. بهاندازهی یک وجب هم با آنها تفاوت نخواهید داشت حتی پر تیری مانند پر تیر و گشادی دست بهاندازهی گشادی دست بهطوری که اگر یکی از پیشینیان وارد سوراخ سوسماری شده باشد شما نیز داخل خواهید شد. گفتند: «منظورتان یهود و نصاری هستند». یا رسول الله (صلی الله علیه و آله) فرمود: «پس منظورم کیست»؟ دست آویزهای اسلام را یکی پس از دیگری میشکنید اوّلین چیزی که از دین خود در هم میشکنید امانت است [در نسخه دیگری امامت است] و آخر آن نماز است.
(تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱۷، ص۴۹۶ بحارالأنوار، ج۹، ص۲۴۸/ بحارالأنوار، ج۲۸، ص۸/ نورالثقلین؛ فیه: «قبلکم» محذوف)
سنت های خداوند تغییر نخواهد کرد و جریان های فکری همان است که بود.
خداوند در برخورد با مستکبر که پیمان حالیش نیست و کافر حربی است (نه کافر معمولی) چه دستوری می دهد:
ایه ای که باید عمل کنیم اینه و ایات بعدش:
سوره توبه
وَإِن نَّكَثُوٓاْ أَيْمَٰنَهُم مِّنۢ بَعْدِ عَهْدِهِمْ وَطَعَنُواْ فِي دِينِكُمْ فَقَٰتِلُوٓاْ أَئِمَّةَ ٱلْكُفْرِۙ إِنَّهُمْ لَآ أَيْمَٰنَ لَهُمْ لَعَلَّهُمْ يَنتَهُونَ(١٢)
و اگر پيمانهاى خود را پس از عهد خويش بشكنند، و آيين شما را مورد طعن قرار دهند، با پيشوايان كفر پيكار كنيد؛ چرا كه آنها پيمانى ندارند؛ شايد (با شدّت عمل) دست بردارند!
دو الی سه بار وسط مذاکره امریکا حمله کرده. رهبر جهان تشیع را شهید کرده. بعد هم محاصره دریایی راه انداخته.
جنگ تا کجا؟ تا لعلهم ینتهون یعنی تا زمانی که دست برداند. نه مذاکره تا زمانی که دست برداند. بلکه جنگ تا زمانی که دست برداند. طبق ایه.
خب خیلی از خواص این آیه را فریاد زدند.
اگر ما ترامپ را کشته بودیم ایا می امدن با ما مذاکره کنن؟ حالا اون ها رهبر ما را شهید کردند.
اگر رییس جمهور چین و روسیه رو تهدید کنن اونا چی کار می کنن؟
ایا رهبر ما امنیت دارد که برگردد در جامعه و شهید نشود؟
چرا ما هسته ای اخ اونا هسته ای به به
پس جنگ تا نقطه بازدارنگی.
اما حالا چرا می ریم سمت مذاکره؟ چون سه جریان فکری داریم. این سه جریان در زمان حضرت موسی علیه السلام هم بود. وقتی مقابل یه قوم جبار قرار گرفتند.